Większość lipca upłynęła mi w cieniu wieży kościoła św. Katarzyny w Zespole Szkół nr 10, gdzie odbywał się 15 obóz językowy MEN i UNESCO, na którym po raz pierwszy miałam przyjemność pracować i przyznaję - nie spodziewałam się, że będzie to aż tak sympatyczne doświadczenie.
Dopiero po wielu latach doceniłam swoisty urok tego terenu, który przecież był mi dobrze znany jeszcze z własnych czasów szkolnych (wtedy było to Liceum Wojskowe) - jednym z ulubionych miejsc uczestników obozu były schody do hali sportowej, gdzie odbywały się niektóre zajęcia, przesiadywało się w czasie wolnym i niejednokrotnie ulegało głupawce;) Właśnie stąd miało się najlepsze widoki na wszystko.
Polscy uczestnicy z całego kraju i amerykańscy nauczyciele oraz asystenci chętnie wybierali się na toruńską starówkę, którą byli oczarowani o każdej porze dnia i nocy. Nie ukrywam, że te wszystkie komplementy pod adresem miasta lały się jak miód na moje serce;)
Prawdopodobnie po raz pierwszy ulicami miasta przeszła parada halloweenowa - a już na pewno pierwszy raz miało to miejsce w lipcu;) Tego wyjścia na zewnątrz nie było w planach, zrodziło się spontanicznie wśród uczestników - jak wiele innych ciekawych inicjatyw.
Wybraliśmy się też m.in. do nowo otwartego Centrum Sztuki Współczesnej.
Hm... po chwili dowiedziałam się, że nie wolno robić zdjęć w środku;)
Po kontakcie z kulturą wysoką zbliżyliśmy się do korzeni i odwiedziliśmy ogród zoobotaniczny w Toruniu - kontakt ze zwierzętami i roślinami wpłynął kojąco na naszych obozowiczów, ale też był inspirujący...
Chyba jasne, które zwierzęta najbardziej spodobały się chłopakom;)
No i nie da się ukryć, że wiele wypraw do miasta odbywało się szlakami toruńskiej gastronomii - myślę, że niektóre lokale nieźle zarobiły w tym czasie (na pewno Pierogarnia Stary Toruń, Metropolis, lodziarnia u Lenkiewicza...)
...i Cafe Relax - tu ściągały na lody tabuny tak Polaków, jak Amerykanów;)
Ciężko było się żegnać - wiele fajnych rzeczy tu i w tym okresie się wydarzyło, wiele wspomnień pozostanie na długo... Oczywiście ta krótka fotorelacja jest jedynie ułamkiem z życia obozowego, ale na więcej to ani pora, ani miejsce.
A na koniec spalono uroczyście Malbork;)
Jeśli ktoś chciałby bardziej zgłębić tajniki tego obozu, to odsyłam pod adres oficjalnego bloga
Unesco English Camp Toruń 2008.
Trwa druga edycja zainicjowanego rok temu w województwie kujawsko-pomorskim mobilnego festiwalu Tour de Carillon, który promuje kandydaturę Torunia w rywalizacji o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Tym razem poszczególne koncerty odbywają się w miastach położonych wzdłuż Wisły - od Beskidów aż po Bałtyk. Jeden z koncertów głównych odbył się dziś na toruńskim Starym Rynku.
Ponoć w ubiegłym roku praski carillon był znacznie większy (koncerty odbywały się tylko w naszym województwie), ale ten francuski ma znacznie dłuższą drogę do przebycia. Zaledwie 4-letni, mobilny carillon z Douai umieszczony jest na solowej przyczepie ciągniętej jest przez efektowną, białą ciężarówkę. Posiada on 53, sterowane klawiaturą, dzwony o łącznej masie 4045 kg. Trzy największe dzwony, o łącznej masie 1430 kg, mogą być kołysane przy pomocy liny, tak jak tradycyjne dzwony kościelne. Mają one po dwa serca, jedno w środku, bijące podczas kołysania, i drugie na zewnątrz, sterowane z klawiatury, uderzające w nieruchomy dzwon podczas koncertów.
Zbudowany z dzwonów wieżowych carillon jest najpotężniejszym z instrumentów - dźwięki wydobywa się z niego uderzeniami młotków lub samych serc dzwonów wykonywanymi przy użyciu specjalnej klawiatury. Solistką na zdjęciu jest Monika Kaźmierczak z Gdańska.
Festiwal tegoroczny uświetnili muzycy tak z Toruńskiej Orkiestry Kameralnej, jak i kwintet dęty Hevelius Brass oraz chór akademicki z Gandawy i zespół perkusyjny Annye Folike. Dyrygowała Magdalena Cynk, kompozytorka, dyrektorka artystyczna i pomysłodawczyni festiwalu, któremu patronuje Fundacja Pro Futuro.
